Ieper. De naam is een symbool van herdenking aan de slachtoffers van de Grote Oorlog. Een historische foto van de ruïnes van de Lakenhallen zijn een getuige van één van de gruwelijkste bladzijden uit de geschiedenis. Weinig mensen realiseren zich echter dat de gerestaureerde gevels en monumentale gebouwen de overblijfselen zijn van een rijke geschiedenis van de stad die terug gaat tot de vroege Middeleeuwen.

Ieper was tijdens de Middeleeuwen één van de machtigste steden van Europa en zelfs groter dan Londen met ruim 35.000 inwoners. Handelaars en kooplieden uit Italië, Zweden, Rusland, Engeland, Frankrijk,… ontmoetten elkaar in Ieper en verhandelden hun kostbare goederen zoals specerijen, zilver, wijn en natuurlijk laken. Wol afkomstig van de polders en Engeland werd tot laken geweven door de beste ambachtslui van Europa. Het laken werd geëxporteerd door kooplieden/handelaars naar alle hoeken van Europa. De jaarmarkt was hét evenement van het jaar. Schuiten afkomstig van de Noordzee vaarden de stad binnen via de rivier de Ieperlee. De drukte binnen de stadsmuren moet een enorm spektakel geweest zijn!

Vanaf de 14de eeuw werd Vlaanderen het slachtoffer van de voortdurende conflicten tussen Frankrijk en Engeland. Als vazal (leenheer) van de Franse kroon zaten de graaf en zijn volk constant verwikkeld tussen twee vuren, tussen de “maître” enerzijds en de Engelse partners en kooplieden anderzijds. Het tij keerde uiteindelijk en de kooplieden effenden het pad voor vele stedelingen om andere en betere oorden op te zoeken. Ieper ontvolkte en viel in slaap…

De opeising van de stadskist door de Duitse cavalerie op 7 oktober 1914 was een voorbode van een naderend onheil. De eerste inwoners vluchtten in oktober en november 1914 wanneer de Eerste Slag bij Ieper granaten en obussen op de stad gooide. De gasaanvallen en de opmars van de Duitsers tijdens de Tweede Slag bij Ieper in april 1915 noodzaakten de Britten ertoe om de stad volledig te laten ontruimen. De laatste inwoners vluchtten hals over kop uit de kazematten terwijl de eerste Canadese troepen de meubelen redden nabij Sint-Juliaan. Ieper werd drie jaar lang een militair bastion en een poort naar het front. Sindsdien komen talloze families een bezoek brengen aan het graf van hun zoon, man, vader of (over)grootvader. Ieper is een symbool van herdenking en vrede geworden en draagt een apart plekje in vele harten.